In de steek gelaten en weer onderuit gehaald

Vorige week zaterdag kreeg ik de eerste appjes: “Tes, je komt morgenavond op tv!?” “Uhhh…nou nee, niet dat ik weet…?” “Jawel, bij het programma de Monitor! Ik zag je foto met het artikel uit De Telegraaf voorbij komen in de vooraankondiging”. Aha…oké… Op dat moment weet ik eigenlijk al genoeg en heb ik zo’n vermoeden hoe de opzet van het programma in elkaar zal zitten. 

Enige weken geleden ben ik telefonisch benaderd door een journaliste van de Monitor. De afgelopen tijd kregen zij op de redactie veel mails van mensen met Lyme die hun beklag deden over zaken waar zij tegenaan lopen; onder andere onduidelijkheid omtrent testen en onbegrip vanuit artsen. De programmamakers zaten in de onderzoeksfase en waren aan het kijken of er genoeg stof was om een programma van te maken. Het idee was, zo werd mij verteld, om een programma te maken vanuit het oogpunt van de Lyme patiënt en of ik een paar vragen wilde beantwoorden. Natuurlijk wilde ik dat! Graag zelfs! Super enthousiast was ik, een programma voooor de Lyme patiënt, geweldig! Die programma’s zie je niet voorbij komen dus hoe fijn dat er nu eindelijk eens een uitzending zou komen van waaruit het van een andere kant wordt belicht! Dacht ik.

Ik heb mijn persoonlijke verhaal uit de doeken gedaan aan de journaliste en vertelde onder andere dat ik 17 jaar ziek ben geweest, over alle lichamelijke klachten die ik had en dat ik uiteindelijk niks meer kon en hele dagen op de bank zat. Ik had het over het onbegrip uit de omgeving en over de ongeveer 25 artsen en therapeuten die ik heb bezocht en die mij maar niet konden vertellen wat ik had. Ik beschreef dat uit testen die in Nederland zijn uitgevoerd nooit naar voren is gekomen dat ik Lyme had totdat ik bij de Oosteinde Walborg kliniek terecht kwam. De helaas te vroeg overleden dokter Hoffman liet mijn bloed testen in Duitsland en na een 10 jaar durende zoektocht kreeg ik eindelijk een diagnose: de ziekte van Lyme. Ik vertelde over de antibioticakuren die ik heb gehad, eerst pillen en uiteindelijk een aantal jaar later een antibiotica infuus, vijf maanden lang twee keer per week. De journaliste liet ik weten dat dit geen resultaat opleverde en dat ik doodziek bleef. Hoe ik dan toch van mijn klachten af was gekomen? Via een vriend werd ik op resonantie- en fotonen behandelingen gewezen en ik besloot de gok te wagen. Dit bleek voor mij de goede manier van behandeling en na een jaar was ik klachten-vrij. Ik vertelde dat ik al bijna vijf jaar een heerlijk leven leef waarin ik alles weer kan en wow, wat was ze blij voor mij! Als ze iets van mij zouden gebruiken in het programma, dan zou ze mij dat laten weten. De weken verstreken en ik had niets meer vernomen dus ging er van uit dat, als ze er een uitzending van zouden maken, ik daar niet in te zien was. Niks was minder waar.

Op zondagavond zit ik voor de buis en al eerder dan mij lief is zie ik mijzelf aan het begin van het programma voorbij komen. De presentator staat bij een prikbord met allerlei artikelen erop. Dit bord hangt in de wachtkamer bij de Walborg Kliniek van dokter Kingma en op dat prikbord hangt een artikel van mij met een foto. De letterlijke tekst van de presentator luidt op het moment dat ik in beeld ben: ‘’Zij zoeken hun heil in het alternatieve circuit en dan liggen dubieuze methoden op de loer’’.

Verbazing. Woede. Onbegrip. Beledigd. Gebruikt. Slechts enkele woorden die op dat moment door mij heen gingen, de scheldwoorden die door mijn hoofd schoten zal ik niet op papier zetten. Dit kan je niet menen!!! Niet weer!! Niet weer een programma dat het alternatieve de grond in wil boren. Ik heb dus mijn succes verhaal verteld aan iemand die mij nu zo in beeld brengt, zonder mijn medeweten. Ik ben publiekelijk ten overstaan van televisiekijkend Nederland, te kakken gezet als iemand die is uitgekomen bij dubieuze behandelwijzen. Ik heb na zoveel jaren van ziek zijn de alternatieve hoek wel in moeten duiken, omdat de doktoren mij niet konden helpen. En dan word ik, iemand die jarenlang alles maar dan ook alles heeft gedaan om erachter te komen wat zij mankeerde en toen zij dat eenmaal wist om er vanaf te komen, zo weggezet. Ik heb met grote verbazing gaande geslagen hoe ik in beeld werd gebracht.

Er is dus niks veranderd, de patiënt wordt nog steeds niet serieus genomen. De onderzoeksvraag luidde: Hoe kan de Lyme patiënt het beste worden geholpen? Als je als programmamakers echt antwoord wil geven op die vraag, dan laat je mensen aan het woord die zich, door welke behandelmethoden dan ook, beter voelen. Dan bied je de huidige patiënt de verschillende mogelijkheden die er zijn.

Naar mijn idee komt het over dat de langskomende reguliere artsen in de uitzending alleen maar bezig zijn met de wetenschap en de patiënt niet op de eerste plaats stellen. Moet je er als arts niet zijn voor de patiënt en niet alleen voor de wetenschap? Wat heeft het voor zin om de wetenschap te dienen als de wetenschap de patiënt niet dient, wie dient het dan wel? Wie heeft daar voordeel bij? Niet de patiënt want die wordt niet geholpen. Waarom zijn ze er zo mee bezig om die wetenschap zo hoog te houden en de patiënt te vergeten? Wat of wie dienen ze dan? Waarom is het programma gemaakt als de patiënt er niet mee geholpen is en de patiënt in een kwaad daglicht wordt gezet? Als reguliere artsen niks doen dan wordt de patiënt toch wel gedwongen het in het alternatieve te zoeken?

Het betreffende artikel ‘Tobben door Teek’ stond 2 jaar geleden in De Telegraaf en gaat over mijn ‘succesverhaal’. Nieuwsgierig als ik ben wilde ik graag de reden weten waarom het artikel in de wachtkamer hangt. Een belletje naar de kliniek was zo gepleegd en nog diezelfde middag was een bel-afspraak met dokter Kingma een feit. Toegankelijk en vriendelijk als hij is vertelde hij mij dat hij mensen met Lyme wil informeren in de breedste zin van het woord, in het belang van de patiënt.

De afgelopen week heb ik gewikt en gewogen, zal ik deze blog wel of niet schrijven? In de loop van de week werd het mij steeds duidelijker dat ik iets van mij wilde laten horen. Vanuit de Lyme patiënten met wie ik contact heb kwam een enorme storm van kritiek, zowel op het programma zelf als op de manier waarop ik in beeld werd gebracht. De Lyme patiënten voelen zich weggezet als aandachtzoekers en gegriefd. Ik feliciteer de programmamakers en de artsen met hun goede gezondheid. Het is fijn voor hen dat zij makkelijk over deze zaak kunnen denken. Als je zo ziek bent als veel Lyme patiënten zijn zou je niet in wetenschappelijke termen denken maar alleen maar denken: wat kan mij nog beter maken?

Gelukkig weet ik voor mijzelf inmiddels welke behandelmethoden wel en niet hebben gewerkt. Wil ik met mijn verhaal mensen met Lyme vertellen wat zij moeten doen? Nee, absoluut niet. Waar het om gaat is dat mensen met Lyme nog steeds niet worden gehoord en gezien. Niet door hun omgeving, niet door de medici en ook niet door programmamakers. Als er een ding heel duidelijk was, dan bewees deze aflevering dat wel.

Voor al die mensen met Lyme, doorzetters die jullie zijn: vanuit de grond van mijn hart wens ik jullie heel veel kracht en positieve gedachten.

Take care!
Tessa Gerrits
screen-shot-09-29-16-at-07-05-pm

Ben jij de terrorist van je eigen lijf?

Wat wij vaak horen op de lyme zelfhulpgroep  is dat lyme patiënten  boos zijn op hun eigen lichaam , want het lichaam heeft hen, voor hun gevoel,  in de steek gelaten. Zij voelen zich ziek en slecht. Verwijten en verwensingen die het lichaam te verwerken krijgt terwijl het lichaam heel hard voor jou tegen de lyme vecht om in leven te blijven. Men vergeet dat men dankzij dit gevecht nog steeds in leven is. Als je het lichaam als eigen individu ziet dan zal deze door zoveel negatieve energie getraumatiseerd raken, net als een klein kind steeds maar hoort dat hij het fout en slecht doet ondanks dat deze het zo graag goed voor je wilt doen.

Als je dit gaat inzien en vanaf nu het lichaam positief vanuit je liefde voedt en een diepe dankbaarheid ervaart voor wat het lichaam voor je heeft gedaan en je dankzij dit gevecht van het lichaam tegen de lyme je nog steeds in leven bent. Deze positieve en dankbare energie zal het afweersysteem zeker versterkten waardoor je je zelfgenezing krachtiger maakt en versnelt.

De lyme patiënt tendeert de genezing buiten zichzelf te zoeken. Allerlei instanties en alles buiten hen zelf  worden aangezocht men vergeet dat je alleen  in zelf genezing weer gezond kan worden. Alleen het lichaam kan zichzelf genezen, niemand anders kan dat doen, met de juiste aansturing van jezelf, niemand anders kan het voor je doen, je moet het helemaal zelf doen.

© Erik Noteboom

screen-shot-09-29-16-at-07-04-pm

Amygdala

Niet met de bus of trein durven, bang om in mensenmassa’s te verkeren, overal tegenop zien en angst voor het onbekende. Dit is wat wij regelmatig horen op de zelfhulpgroep. Mensen met Lyme zijn bang voor de omgeving, blijven het liefste binnen. Samen met overgevoeligheid voor licht en geluid zorgt dat ervoor dat mensen vaak thuis blijven en zichzelf isoleren. Daarnaast ervaren ze een bijna ondraaglijk gevoel van onrust en stress.
Angsten hebben met overbelaste nieren te maken. De nieren zijn de levensenergie en het is dus begrijpelijk als die niet goed functioneren dat men dan angsten krijgt.

Daarnaast speelt de Amygdala (De amygdala is een amandelvormige structuur die betrokken is bij het aansturen en verwerken van verschillende emoties, zoals angst en agressie en maakt deel uit van het limbisch systeem.) hierin een grote rol, ook deze is in dat geval vaak verstoort.

De ziekte van lyme is als biologisch wapen ontwikkeld en heeft als doel de soldaten van de vijand angstig te maken. De Amygdala regelt de angsten en agressie vanuit het brein en wordt zodoende negatief beïnvloed door de Lyme/Borellia bacteriën.

Wij hebben er positieve ervaringen mee dat onze unieke programma’s voor de Amygdala een goed trainingseffect generen op het terugkrijgen van moed en lef.

© Erik Noteboom

Auteursrecht: <a href=’http://nl.123rf.com/profile_decade3d’>decade3d / 123RF Stockfoto</a>

screen-shot-09-29-16-at-06-37-pm

Spiegeling

Met een aantal leden van de groep zijn wij wezen paarden spiegelen. Door middel van het paarden spiegelen verkrijgen we inzicht in waarom we zo zijn en handelen zoals we doen. Het is belangrijk om hier inzicht in te krijgen omdat trauma’s en ingesleten gewoonten een blokkade kunnen zijn op het Lyme zelfgenezingsproces.

In de ochtend hebben wij eerst een NLP bijeenkomst gehad om duidelijk te krijgen waarom we doen zoals we doen en wat onze achtergronden zijn. Als voorbeeld werd gevraagd waar onze grenzen liggen en moesten wij omschrijven wat onze persoonlijke waarden zijn. Het is niet eenvoudig om direct aan te geven waar je grenzen liggen en wat je waarden zijn en daar werd dan nogal over nagedacht.

In de middag kwam ieder op zijn beurt bij het paard in de manege en kon de rest van de groep zien hoe het paard op de persoon reageerde. Het paard spiegelt namelijk haarscherp hoe je handelt, hoe je houding is en hoe je in het leven staat. Het is zeer indrukwekkend als 700 kilo paard precies duidelijk maakt waar bij jou de ingesleten gewoonten zitten, hoe je doet en handelt in het dagelijkse leven. De oude waarden waar je je aan vast hield kunnen namelijk een ernstige blokkade zijn op je zelfgenezing.

Het is belangrijk om helder te krijgen waarom je de ziekte van Lyme hebt toegelaten. De inzichten die je hierbij wint kunnen je helpen op een andere manier naar de dingen te kijken waardoor je psychische blokkades kunt opheffen.

© Erik Noteboom

screen-shot-09-29-16-at-08-45-pm

PERSBERICHT

In het dagelijks leven heeft iedereen te maken met elektrische en magnetische velden. Bijvoorbeeld door mobiel te bellen of de computer te gebruiken. Deze krachtvelden werken op het lichaam en kunnen klachten veroorzaken zoals vermoeidheid, problemen met de bloeddruk, duizeligheid, hartritmestoornissen en concentratieproblemen. Met behulp van metingen kunnen deze velden in kaart worden gebracht. Erik Noteboom van Bouwbiologisch Adviesbureau Noteboom legt uit hoe dit in zijn werk gaat en waarom dit nodig is.

 

Zondag 2 oktober 2016 om 14.00 uur te zien in Mij Een Zorg! bij RTL4

 

Alles over bouwbiologie is zondag 2 oktober te zien in de uitzending ‘feeling good’ van Mij Een Zorg!; Mij Een Zorg! is een informerend programma over de diverse innovaties en ontwikkelingen binnen de zorg. Dit kan variëren van medicinale voeding tot aangeboden zorgpakketten, van psychische zorg tot fysieke klachten zowel bij jongeren als ouderen. Het zal een totaalplaatje zijn om de kijker op een luchtige manier te informeren over de nieuwste ontwikkelingen op het gebied van zorg. Het doel is om de kijker bewust te maken van de diverse mogelijkheden binnen elk aspect van de gezondheidszorg zowel binnen Nederland als daarbuiten.

 

De herhaling is te zien op zaterdag 8 oktober 2016 om 15.00 uur Mij Een Zorg! bij RTL4

 

EINDE PERSBERICHT

screen-shot-09-29-16-at-06-30-pm

Slapen

Veel mensen met de ziekte van Lyme hebben moeite met slapen. Zij zijn erg moe maar kunnen niet slapen en zijn daardoor volledig uitgeput. Als bouwbioloog krijg ik vaak de vraag: “Ik ben zo moe en kan toch niet slapen, hoe komt dat?”

Slapen is een heel actief proces, tijdens het slapen worden de gedachten van de vorige dag gearchiveerd en de overdag opgedane schade aan het lichaam gerepareerd. Dit proces kost enorm veel energie dus slapen is een energierijk proces. Als iemand hormonaal is uitgeput mist diegene het hormoon Melatonine om te kunnen slapen. Daarnaast zorgt Lyme ervoor dat men door pijn en stress continue een hoog adrenaline-gehalte heeft en in een vecht/vlucht modus verkeert waardoor de bijnieren en het hormonale systeem uitgeput raakt en men door een hormoon tekort ook niet kan slapen.
© Erik Noteboom

screen-shot-09-29-16-at-12-20-pm

Straling

Vanuit mijn ervaring is gebleken dat in veel gevallen straling een totaal blokkade kan zijn voor het genezingsproces. Naar mijn idee laten bepaalde vormen van straling, met name kilohertz frequenties, de pathogene bacteriën sneller groeien, waaronder Borrelia, Mycoplasma en Meningitis (hersenvliesontsteking).
Bacteriën groeien sneller onder invloed van onder andere vervuilde lichtnet frequenties, (mobiele) telefoons en andere vormen straling (wetenschappelijk elektromagnetische velden genoemd). Deze frequenties zijn slecht voor het hormonale systeem, met name Melatonine, dat verantwoordelijk is voor de slaap en tevens het afweersysteem aanstuurt. Daarnaast veroorzaken deze stralingsvormen ook verzuring en deze bacteriën voelen zich bijzonder op hun gemak in een verzuurde omgeving.

Mobiele telefoons, laptops en I-pads worden veelvuldig gebruikt. De door deze apparaten uitgestoten frequenties worden via ons zenuwstelsel opgenomen en werken in op het hormonale systeem en verstoren deze. Daarnaast heeft het blauwlicht van de beeldschermen ook invloed op het hormonale systeem, via de ogen. De ogen zijn de poorten naar de hersenen waardoor deze direct invloed hebben op neurologische en hormonale systemen. Onder andere het hormoon Melatonine wordt hierdoor weggenomen.

Melatonine is de grootste vrije radicalen vanger die wij hebben en is het slaaphormoon. Mensen die voor het slapen gaan nog in aanraking komen met straling slapen slechter en zo ontstaat er een tekort om het afweersysteem aan de sturen. Men komt zo dus in een negatieve spiraal, het lichaam verzuurt en deze verzuring is nou net wat Borrelia fijn vindt waardoor het sneller kan groeien. Vooral op die plekken die extra verzuren in een lichaam zal de Borrelia zich manifesteren. Vandaar ook dat bij elke Lymepatiënt de Lyme zich op een andere plek het meeste manifesteert, bij de een is dit bijvoorbeeld op het zenuwstelsel en bij de ander op het hart of de darmen.

© Erik Noteboom

screen-shot-09-29-16-at-06-23-pm

Bewustwording

Lyme is een biologisch wapen en is een hele heftige negatieve energie die mensen en dieren ziek maken. Maar aan al het negatieve zit gelukkig ook een positieve kant. De positieve kant van de ziekte is dat het een bewustwording creëert. Dat je als Lymepatiënt niet altijd geholpen kunt worden waar je hulp verwacht en dat je het zelf moet doen. Dit creëert een bewustwording dat je zelf moet nadenken om jezelf te redden, dat je niet alles moet geloven wat er wordt gezegd en je aan het denken zet waar je vertrouwen in hebt.

We zijn in onze beveiligde maatschappij vergeten dat wij nog ergens slachtoffer van kunnen worden. De zekerheid van leven is zo groot dat je er niet eens meer bij nadenkt dat je ook slachtoffer kunt zijn. We zijn al zover van de natuur af komen te staan dat er geen natuurlijke vijanden meer voor ons zijn. In een diep verleden moest je constant oppassen dat je niet door een roofdier zou worden verschalkt. Hoe gek is het dan ook dat als je mensen voor bepaalde gevaren wil waarschuwen, bv straling, zij niet willen luisteren. Een antwoord als “ja als ik daar ook nog allemaal aan moet denken en mee bezig moet zijn dan heb ik toch geen leven meer” is heel gewoon. Terwijl men naar mijn idee, als je juist met deze factoren bezig bent en iets mee doet, een betere levenskwaliteit hebt.

De meeste mensen reageren in eerste instantie afwijzend op de waarschuwing van nieuwe gevaren, zoals straling en chemische stoffen. Omdat zij deze gevaren nog niet kennen hebben zij daar nog geen referentiekader voor opgebouwd en nog geen automatische waarschuwing voor aangemaakt. Anders dan bij gevaarlijke verkeerssituaties waar je continu automatisch alert bent bij bijvoorbeeld het oversteken van een drukke straat, wat eigenlijk ook een levensgevaarlijke situatie kan opleveren maar dit zijn we gewend.

Een ander voorbeeld is van mensen in Amerika die in de prairie lopen en automatisch bedacht zijn op het feit dat er onder elke struik een ratelslang kan liggen. Zo moet het voor ons een automatisme worden dat wij in het bos erop bedacht zijn dat wij niet langs het lange gras lopen of door de bosjes kruipen, daar waar de teken zich ophouden.

Waar het dus om gaat is: bewustwording. Bewustwording betekent dat je je eigen mening vormt uit allerlei informatie die op je pad komt en niet alles voor waarheid aanneemt. Je moet zelf uitzoeken waar jij je goed bij voelt en wat voor jouw werkt en niet zomaar aannemen wat er wordt gezegd en beweerd. Een voorbeeld met betrekking tot teken en Lyme is dat als je na het ontdekken van een teek op het lichaam deze binnen zes uur verwijderd en geen besmetting plaats vindt en er dus geen kans is op de ziekte van Lyme. Bij alles wat wetenschappers en politici je vertellen moet je voor jezelf kanttekeningen plaatsen, zo ook bij dit artikel.

Geloof niet klakkeloos wat er wordt geschreven maar luister naar je gevoel bij het lezen en haal eruit wat je aanspreekt en waar je iets mee hebt. Als je echt bewust bent dan zal je naar je hart luisteren en dan alles naar waarde schatten en niet domweg omdat het geschreven staat. Zo ook alles wat er in de media wordt beweerd.
© Erik Noteboom

Persbericht

PERSBERICHT

‘Optimaal functioneren door elimineren negatieve factoren’foto persbericht noteboom bouwbiologisch advies

In het dagelijkse leven heeft iedereen te maken met elektrische en magnetische velden. Bijvoorbeeld door mobiel te bellen of de computer te gebruiken. Deze krachtvelden werken op het lichaam en kunnen klachten veroorzaken zoals vermoeidheid, problemen met de bloeddruk, duizeligheid, hartritmestoornissen en concentratieproblemen. Met behulp van metingen kunnen deze velden in kaart worden gebracht. Erik Noteboom van Bouwbiologisch Adviesbureau Noteboom legt in Doe Maar Duurzaam! uit hoe dit in zijn werk gaat en waarom dit nodig is.

Zondag 11 september om 12.30 uur te zien in Doe Maar Duurzaam! bij RTL 7

Alles over bouwbiologie is zondag 11 september te zien in de uitzending ‘Zorg’ van Doe Maar Duurzaam!; een informerend programma over diverse ontwikkelingen en innovaties binnen de duurzaamheidsbranche. Dit kan variëren van Energie tot Duurzaam Ondernemen en van Milieu tot Bouw. Doe Maar Duurzaam is het totaalplaatje van verschillende duurzaamheidsaspecten om mensen bewust te maken van de duurzame mogelijkheden binnen ieder aspect van het dagelijks leven.

            De herhaling is te zien op zaterdag 17 september om 13.30 uur in
Doe Maar Duurzaam! bij RTL 7

EINDE PERSBERICHT