In 2019 kwamen we bij de Lyme Zelfhulpgroep terecht. De klik met Erik en Tessa was er meteen en ik voelde me er altijd op mijn gemak. De middagen waren lang maar er was altijd wel iets te kletsen, dit zorgde er voor dat de tijd vaak sneller voorbij ging. We hebben heel veel gekletst met Erik en Tessa, en dit was altijd heel gezellig. Ik voelde me dan altijd heel begrepen, omdat ze zelf natuurlijk ook ziek zijn geweest.
Tijdens de behandeling werd ik op een gegeven moment zieker, maar Tessa had al verteld dat dit vaak het geval is. Dit was een lastige tijd, maar zowel ik als mijn moeder wisten dat dit het juiste was; vanaf het begin voelden we haast dat dit echt ging helpen dus opgeven was voor ons geen optie.
Hierna ging het snel beter; ik kon weer naar school gaan en leuke dingen doen met vriendinnen. Ik was toen 16 en kreeg steeds minder het gevoel dat ik achterliep op mijn leeftijdsgenoten, en dat was zo fijn.
Na een kleine twee jaar zijn we gestopt bij de zelfhulpgroep. Ik was eigenlijk voor het eerst in 5 jaar volledig beter en hoefde activiteiten in mijn dagelijks leven niet meer te doseren.
Inmiddels ben ik 20 en voel me nog steeds helemaal gezond. Ik kan doen wat ik wil zonder na te hoeven denken over mijn gezondheid of het doseren van mijn energie.
Ik ben Erik en Tessa heel erg dankbaar voor hun hulp, en dat de Lyme Zelfhulpgroep mij heeft geholpen om weer onbezorgd te kunnen leven.